:: دوره 7، شماره 55 - ( 1-1401 ) ::
جلد 7 شماره 55 صفحات 276-262 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رشد پس از آسیب و طرح‌واره‌های هیجانی در زنان آسیب‌دیده از خیانت زناشویی
سارا فلاحیه*
چکیده:   (1909 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رشد پس از آسیب و طرح‌واره‌های هیجانی در زنان آسیب‌دیده از خیانت زناشویی بود. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. در این پژوهش جامعه آماری کلیه زنان متأهل آسیب‌دیده از خیانت زناشویی شهر اصفهان در سال 1400 بودند و با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 40 نفر از آنان انتخاب و در 2 گروه (در گروه آزمایش پذیرش و تعهد 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر) جایگزین شدند. گروه‌ آزمایش تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (8 جلسه 90 دقیقه‌ای) قرار گرفت؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله ‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از مقیاس رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون (1996) و طرح‌واره‌های هیجانی لیهی (2002) به‌منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات به‌دست‌آمده از اجرای پرسشنامه­­ ها از طریق نرم‏ افزار SPSS نسخه 24 در دو بخش توصیفی و استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه‏ گیری مکرر و آزمون تعقیبی بن­فرونی) انجام پذیرفت. نتایج نشان داد درمان مذکور در مرحله پس‌آزمون و پیگیری نسبت به گروه کنترل اثربخشی معناداری بر رشد پس از آسیب و طرح‌واره‌های هیجانی در زنان آسیب‌دیده از خیانت زناشویی اعمال کرد (0/05>P). بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می­ توان گفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می ‏توانند به‌عنوان یک شیوه درمانی برای بهبود رشد پس از آسیب و کاهش طرح‌واره‌های هیجانی در زنان آسیب‌دیده از خیانت زناشویی در مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی به‌کاربرده شوند.
 
واژه‌های کلیدی: درمان مبتنی بر پذیرش/تعهد، رشد پس از آسیب، طرح‌واره‌های هیجانی، خیانت زناشویی.
متن کامل [PDF 1183 kb]   (430 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي


XML     Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 7، شماره 55 - ( 1-1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها