other اثربخشی آموزش شیوه ‌های حل مسئله بر بهبود مهارت‌ های اجتماعی و پرخاشگری دانش ‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:2;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA">این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزش حل مسئله بر مهارت اجتماعی و پرخاشگری دانش&rlm; آموزان دختر انجام شد. </span><span lang="FA">پژوهش نیمه &rlm;آزمایشی با طرح پیش &rlm;آزمون و پس&rlm; آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. تمامی دانش &rlm;آموزان دختر مشغول به تحصیل در دوره دوم ابتدایی (کلاس چهارم تا ششم) مدارس دولتی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1403- 1402 جمعیت آماری این پژوهش را تشکیل دادند، که با در نظر گرفتن معیارهای ورود به مطالعه و با روش نمونه &rlm;گیری هدفمند تعداد 30 دانش &rlm;آموز دختر انتخاب و با انتصاب تصادفی (روش پرتاب تاس) در دو گروه آزمایش 15 نفر و کنترل 15 نفر گمارش شدند. گردآوری داده&rlm; ها علاوه بر چک&rlm;لیست اطلاعات جمعیت&rlm; شناختی-فرم محقق ساخته، با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری کودکان (شهیم، 1385) و پرسشنامه مهارت اجتماعی (گرشام و الیوت، 1990) انجام شد. برای آزمودنی&rlm; های گروه آزمایش با توجه به پروتکل دزوریلا و گلدفرید برنامه آموزش حل مسئله طی 8 جلسه هفتگی (هر هفته دو جلسه و هر جلسه به&rlm; مدت 1 ساعت) اجرا شد. داده &rlm;ها با روش &rlm;های آمار توصیفی و آنالیز کوواریانس با نرم &rlm;افزار آماری </span><span dir="LTR">SPSS</span><span lang="FA"> نسخه 26 تحلیل شد. نتایج نشان داد که برنامه آموزش حل مسئله در افراد گروه آزمایش و در مرحله پس &rlm;آزمون منجر به </span><span lang="FA">افزایش نمره </span><span lang="FA">مهارت اجتماعی </span><span lang="FA">(42/107=</span><span dir="LTR">F</span><span lang="FA">، 0/000=</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA"> و 0/618=</span><span dir="LTR" style="background:white">&eta;</span><span lang="FA">) و کاهش نمره پرخاشگری (128/183=</span><span dir="LTR">F</span><span lang="FA">، 0/009=</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA"> و 0/431=</span><span dir="LTR" style="background:white">&eta;</span><span lang="FA">) شده است. همچنین، نتایج نشان داد در مرحله پس &rlm;آزمون بین میانگین نمرات پرخاشگری بدنی (30/254=</span><span dir="LTR">F</span><span lang="FA">، 0/021=</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA"> و 0/348=</span><span dir="LTR" style="background:white">&eta;</span><span lang="FA">)، </span><span lang="FA">پرخاشگری ارتباطی </span><span lang="FA">(40/331=</span><span dir="LTR">F</span><span lang="FA">، 0/014=</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA"> و 0/417=</span><span dir="LTR" style="background:white">&eta;</span><span lang="FA">) و </span><span lang="FA">پرخاشگری واکنشی </span><span lang="FA">(41/071=</span><span dir="LTR">F</span><span lang="FA">، 0/018=</span><span dir="LTR">P</span><span lang="FA"> و 0/398=</span><span dir="LTR" style="background:white">&eta;</span><span lang="FA">) افراد دو گروه از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج پیشنهاد می&rlm; شود در مراکز درمانی و آموزشی جهت افزایش مهارت اجتماعی و کاهش پرخاشگری کودکان و نوجوانان از شیوه آموزش حل مسئله بیشتر استفاده گردد.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> آموزش حل مسئله, پرخاشگری, مهارت اجتماعی, دانش‌آموز. 322 329 http://ijndibs.com/browse.php?a_code=A-10-2604-2&slc_lang=other&sid=1 مینا ریسمانکار زاده 10031947532846003848 10031947532846003848 No مریم تویسرکانی 10031947532846003849 10031947532846003849 Yes