|
نقش میانجیگر خودتنظیمی هیجانی در ارتباط بین سبکهای دلبستگی و رضایت زوجین: بررسی الگویی جدید در روابط عاطفی
|
| حکیمه اکبرنتاج*، دکتر شعبان حیدری |
|
|
|
چکیده: (18 مشاهده) |
این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجیگر خودتنظیمی هیجانی در تبیین رابطه علی بین سبکهای دلبستگی و رضایت زناشویی در زوجین انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زوجین مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره و رواندرمانی شهر بابل در سالهای 1402-1403 بود که از میان آنها 211 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (2010)، مقیاس دلبستگی بزرگسالان کالینز و رید (1990) و مقیاس رضایت زناشویی انریچ (1989) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از روش رگرسیون سلسلهمراتبی انجام گردید. نتایج نشان داد که ضریب مسیر غیرمستقیم بین سبک دلبستگی دوسوگرا و سبک دلبستگی ایمن، با رضایت زناشویی در زوجین تنها از طریق راهبرد سازگاری خودتنظیمی هیجانی معنادار است. بر اساس این یافتهها، میتوان نتیجه گرفت که خودتنظیمی هیجانی نقش میانجی در تأثیر سبکهای دلبستگی بر رضایت زناشویی ایفا میکند و شدت اثر دلبستگی بر رضایت زناشویی را بهطور معناداری میانجیگری میکند. |
|
| واژههای کلیدی: خودتنظیمی هیجانی، سبکهای دلبستگی، رضایت زوجین، روابط عاطفی. |
|
|
متن کامل [PDF 1266 kb]
(2 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
.jpg)
