other اثربخشی مدل روان آموزشی ماتریکس بر تکانشگری و لغزش مجدد به مصرف مواد افراد وابسته به مت آمفتامین شهر اهواز تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA">پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مدل روان آموزشی ماتریکس بر تکانشگری و لغزش مجدد به مصرف مواد افراد وابسته به مت آمفتامین شهر اهواز انجام گرفت. طرح پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد وابسته به مت آمفتامین شهر اهواز در سال 1400 بود. از جامعه فوق 30 نفر با توجه به معیارهای ورود و خروج از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش طی 14 جلسه 90 دقیقه &shy;ای (هر هفته یک جلسه) درمان ماتریکس را دریافت کردند و در این فاصله گروه گواه هیچ مداخله &shy;ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس پیش &shy;بینی بازگشت (</span><span dir="LTR">PRC</span><span lang="FA">) رایت (1993) و پرسشنامه تکانشگری بارت (</span><span dir="LTR">BIS</span><span lang="FA">) بارت (2004)</span><span lang="FA"> بود. داده &shy;ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون، بین دو گروه آزمایش و گواه از نظر تکانشگری و لغزش مجدد به مصرف مواد تفاوت معناداری وجود دارد </span><span lang="FA">(0/05></span><span dir="LTR">p</span><span lang="FA">)؛ بنابراین مدل روان آموزشی ماتریکس روشی کارآمد برای کاهش تکانشگری و لغزش مجدد به مصرف مواد در افراد وابسته به مت آمفتامین شهر اهواز بوده است.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> مدل روان آموزشی ماتریکس, تکانشگری, لغزش مجدد به مصرف مواد, مت آمفتامین. 118 131 http://ijndibs.com/browse.php?a_code=A-10-1862-2&slc_lang=other&sid=1 یونس کیهانی فر 10031947532846002947 10031947532846002947 Yes فاطمه فرزادی 10031947532846002948 10031947532846002948 No