|
خودشفقتورزی: کاوش در مکانیسمهای روانشناختی و نقش واسطهای آن در تنظیم استرس و سلامت روان
|
| عاطفه عسکری* |
|
|
|
چکیده: (8 مشاهده) |
خودشفقتورزی بهعنوان سازهای فراتشخیصی شامل سه مؤلفه مهربانی با خود، انسانیت مشترک و ذهنآگاهی، نقشی محوری در فرایندهای تنظیم هیجان و مقابله با استرس ایفا میکند. پژوهش حاضر با هدف کاوش در مکانیسمهای روانشناختی زیربنایی خودشفقتورزی و بررسی نقش واسطهای آن در رابطه بین استرس و سلامت روان انجامشده است. این مطالعه با رویکرد مروری روایتی و با جستجو در پایگاههای داده معتبر شامل Scopus، PubMed، ScienceDirect، SID و Magiran در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ و انجام شد. از میان ۱۲۴ مقاله اولیه، ۴۷ مطالعه معیارهای ورود را دارا بودند درنهایت 14 مقاله بر اساس ملاکها باقی ماند. خودشفقتورزی از طریق چهار مکانیسم اصلی شامل بازسازی شناختی، کاهش نشخوار فکری، ارتقای خودمراقبتی رفتاری و تعدیل پاسخ محور استرس هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال عمل میکند. تحلیل مسیر در مطالعات مرور شده نشان داد که خودشفقتورزی نقش واسطهای جزئی تا کامل در رابطه بین استرس مزمن و پیامدهایی نظیر اضطراب، افسردگی و فرسودگی روانشناختی ایفا میکند. یافتهها مؤید آن است که خودشفقتورزی نه صرفاً یک ویژگی شخصیتی، بلکه فرایندی پویا و واسطهگر است که میتواند بهعنوان هدف اصلی مداخلات مبتنی بر شفقت در کاهش آسیبپذیری روانشناختی و ارتقای تابآوری مورداستفاده قرار گیرد. |
|
| واژههای کلیدی: خودشفقتورزی، تنظیم استرس، نقش واسطهای، سلامت روان، مکانیسمهای روانشناختی. |
|
|
متن کامل [PDF 1150 kb]
(2 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
.jpg)
