|
رابطه بین خودکارآمدی هیجانی، سبک دلبستگی و شفقت خود با رضایت و کیفیت زندگی زناشویی
|
| حسین فلاحیان*، دکتر نیلوفر میکاییلی، دکتر سجاد بشرپور، دکتر اکبر عطادخت |
|
|
|
چکیده: (10 مشاهده) |
ازدواج، بهعنوان مهمترین و اساسیترین رابطه بشری توصیفشده است؛ زیرا ساختاری اولیه برای بنا نهادن رابطه خانوادگی و تربیت کردن نسل آینده فراهم میسازد. این در حالی است که یکی از جوانب بسیار مهم یک نظام زناشویی، رضایتی است که همسران در ازدواج تجربه میکنند و اصولاً برای افراد متأهل رضامندی زناشویی یکی از مهمترین شاخص های رضایت از زندگی محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین خودکارآمدی هیجانی، سبک دلبستگی و شفقت خود با رضایت و کیفیت زندگی زناشویی انجام شد. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری (علّی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل زوجین مراجعهکننده به مرکز روانپزشکی و روان درمانی و همچنین دارای پرونده در معاونت امور اجتماعی اداره کل بهزیستی استان آذربایجان شرقی در سال 1402 بود که به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحلهای 250 آزمودنی بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری داده ها از مقیاس های سنجش رابطه، کیفیت زناشویی، خودکارآمدی هیجانی، سبک دلبستگی بزرگسالان و شفقت خود استفاده شد. برای بررسی مدل پژوهش و فرضیه ها، از روش همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری استفادهشده است. کلیه تحلیل ها با استفاده از نرمافزارهای SPSS26 و AMOS24 پریچر و هایز استفاده شد. نتایج نشان داد که به شکل کلی مدل مطرحشده دارای برازش مناسب به داده هاست. همچنین به شکل جزئی تر یافته ها نشان داد که کارآمدی هیجانی (0/019-)، سبک دلبستگی و شفقت خود بر رضایت از رابطه و کیفیت زناشویی به شکل مستقیم اثرگذارند. |
|
| واژههای کلیدی: خودکارآمدی هیجانی، سبک دلبستگی، شفقت خود، رضایت زناشویی، کیفیت زناشویی. |
|
|
متن کامل [PDF 989 kb]
(2 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
.jpg)
