|
سلامت روان در بستر حقوق خانواده: مروری بر یافته‌های پژوهشی در حضانت، طلاق و میانجی‌گری
|
| علی‌رضا قلی وند*، مجتبی ملکشاهی، رحیم هویدا |
|
|
|
چکیده: (20 مشاهده) |
جدایی و طلاق والدین با افزایش خطر مشکلات روان‌شناختی در کودکان همراه است، اما شدت این پیامدها به عوامل خانوادگی و فرایند حل اختلاف بستگی دارد. این مرور با هدف بررسی شواهد پژوهشی درباره پیامدهای روانی حضانت، طلاق و میانجی‌گری خانواده انجام شد. این پژوهش یک مرور روایتی است. منابع از پایگاه‌های فارسی و انگلیسی گردآوری و یافته‌ها به‌صورت موضوعی ترکیب شدند. یافته‌ها به‌صورت روایی و بر اساس پیامدهای سلامت روان، تعارض هم‌والدینی، کیفیت فرزندپروری و رضایت از توافق ترکیب شدند. خطر مشکلات سازگاری در فرزندان والدین جداشده حدود ۱٫۵ تا ۲ برابر افزایش می‌یابد، اما بیشتر کودکان تاب‌آورند. تعارض شدید هم‌والدینی مهم‌ترین عامل مرتبط با پیامدهای منفی است و کیفیت فرزندپروری این اثر را تعدیل می‌کند. آزمایش‌های تصادفی‌شده نشان می‌دهند میانجی‌گری رضایت و همکاری والدین را بهبود می‌دهد، اما اثر آن بر افسردگی والدین روشن نیست. پیامد روانی جدایی بیش از خود طلاق به تعارض والدین و کیفیت فرزندپروری وابسته است. میانجی‌گری ابزار مؤثری برای کاهش تعارض است، اما باید بخشی از یک بسته حمایت روان‌شناختی باشد. پژوهش‌های بومی و طولی با سنجش بالینی برای تعمیم این یافته‌ها ضروری است.
|
|
| واژه‌های کلیدی: حضانت، طلاق، میانجی‌گری خانواده، تعارض هم‌والدینی، سلامت روان، کودک. |
|
|
متن کامل [PDF 770 kb]
(2 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
.jpg)
